Ervaringswerk in de wijk

Als ervaringsdeskundige (O)GGz in de wijk bevind je je in een relatief nieuw werkveld, waarvoor nog geen taakomschrijvingen of heldere profielen zijn ontwikkeld. Het oorspronkelijke ervaringswerk, de opleidingen en trainingen die daarop zijn gericht en functies die worden vastgesteld door zorg – en welzijnsorganisaties zijn met name gericht op het interne werk. Gelukkig gaat ook dat langzaam maar zeker met de tijd mee en het belangrijkste is dat zulke dingen bijna altijd in de praktijk vorm krijgen. Werken in de wijk als ervaringsdeskundige is pionieren. Toen ik zo’n 6 jaar geleden begon waren mijn mogelijkheden klein en wist niemand wat ik deed, ikzelf waarschijnlijk nog wel het minst. Uiteraard had ik wel een doel voor ogen, maar het was een continue proces van uitproberen en maar zien te ontdekken wat wel en niet effectief was.

De eerste jaren waren ronduit frustrerend. Veel idealen sneuvelden en het aantal keren dat deuren op een kier gingen om vervolgens weer gesloten te worden waren niet op één hand te tellen. Men was niet altijd zo blij met mij en dat zal voor veel pioniers herkenbaar zijn. Als men dingen al heel lang op dezelfde wijze doet, wil men niet horen dat het ook anders kan. Een gevoel van eenzaamheid overviel mij dan wel eens. Alsof ik een verlangen had dat door niemand begrepen werd; een beeld zag dat ik niet kon delen of de juiste woorden voor vond.

Het belangrijkste wat ik heb geleerd is dat iets opbouwen in de wijk – en met dat iets bedoel ik met name vertrouwen en erkenning – echt veel tijd kost. Een wijk  is niet in één dag gebouwd en dat geldt zeker ook voor de positie van ervaringsdeskundigheid in de wijk. Je hebt te maken met veel partijen, belanghebbenden met elk hun eigen visie, opdracht en doelstellingen. Ook heb je te maken met wijkbewoners die je moeten leren kennen, vertrouwen in je moeten krijgen en ergens het gevoel moeten krijgen dat je echt iets voor hen wilt en kunt betekenen.

Hoe bereik je dat dan en wat doe je dan als ervaringsdeskundige in de wijk?

Zichtbaar en aanspreekbaar zijn! Je hebt het nodig om in deze functie een bepaalde mate van onafhankelijkheid te bezitten. Je moet dus niet teveel gebonden zijn aan een organisatie, maar bereid zijn tot veel samenwerking. Als je iets aan wilt bieden aan wijkbewoners (of wijkprofessionals) is het belangrijker waar en hoe je dat mogelijk kunt maken dan in welk gebouw en met welke organisatie je dat doet. Daarnaast bied je iets aan vanuit jouw specifieke kracht en specialisme en zoek je hierin de samenwerking met andere ervaringsdeskundigen. Zorg dat je actief deelneemt aan wijkoverleggen en activiteiten en ga het gesprek aan met wijkbewoners. Luister naar hun verhaal. Gebruik het woord ‘ervaringsdeskundige’ zo vaak dat het in ieders’ mindset blijft hangen en leg steeds opnieuw uit wat het is.

Een ervaringsdeskundige (O)GGz biedt gespreksgroepen, workshops en andere activiteiten aan, waarbij hij of zij zich richt op een inclusieve groep wijkbewoners; dat wil zeggen dat mensen met en zonder (O)GGz achtergrond zich als vanzelf mengen. Dit bevordert onderlinge kennismaking, begrip en acceptatie. Ook bezoek aan huis en samen naar een hulpinstelling gaan, wijkbewoners helpen hun netwerk te versterken en peer-support horen tot taken die de ervaringsdeskundige in deze functie verricht.

De formele zorginstellingen en hulpverleners, maar ook wijkbewoners zelf, zijn nog niet altijd bekend met deze ervaringswerkers. Er is ook nog zeer weinig aanbod in betaalde functies in deze sector. Maar er is wel degelijk een positieve ontwikkeling gaande en men weet elkaar steeds beter te vinden. Ik vertrouw er dan ook op dat de ervaringsdeskundige in de wijk een officieel erkend profiel zal krijgen.

 

 

Advertenties