Mijn ervaring zegt mij…

Get out of your own box

Er van uit gaande dat we van ons persoonlijk leven veel geleerd hebben zijn we er vaak van overtuigd de nodige wijsheid in pacht te hebben. Misschien zijn we zelfs tot de conclusie gekomen dat we uitgeleerd zijn en alle wijsheid nu samen kunnen voegen als definitief middel om door te geven. Iedereen heeft zo’n moment dat hij of zij tijdelijk niet zo flexibel meer is in het opsteken van nieuwe ervaringen of het accepteren van nieuwe inzichten. We houden graag vast aan onze opgebouwde kennis en ervaringen met alle normen en waarden die daarmee samenhangen. Dat wordt met name duidelijk wanneer er een onverwachte en ingrijpende verandering in ons leven plaats vindt. Op zo’n moment worden we ineens gedwongen weer kritisch naar onszelf te kijken en ons denken en handelen onder de loep te nemen. Strookt dat nog wel met de huidige realiteit?

Als ervaringswerkers zijn we soms erg overtuigd van onze persoonlijke inzichten over het leven. We hebben het op een bepaalde, specifieke manier ervaren en er regie op terug genomen. Er zijn soms mensen op onze weg gekomen die ons daarbij hebben geholpen. En we vinden dat anderen die kansen ook moeten krijgen, bieden onszelf daar graag voor aan.  We gaan daarbij echter nog te vaak uit van ons persoonlijk referentiekader, ons persoonlijke verhaal. Het succesverhaal van de ervaringswerker met als doel de ander hoop te bieden vervalt hierdoor in een voor die ander onbereikbaar streven met een gevoel van stilzwijgende mislukking. Het is als de christelijke, genezen bekeerling in hogere sferen tegenover de welwillende die gebrek aan geloof wordt verweten.

Moeten we dan maar ophouden met onze persoonlijke verhalen van hoop? Nee, want deze hoop is niet los te koppelen van het waardevolle werk van de ervaringswerker en ervaringsverhalen an sich blijven wel degelijk essentieel. Wel denk ik dat we ons persoonlijk herstelverhaal moeten leren verdiepen en verbreden tot de verhalen van de ander. Waar ligt de koppeling en waar ligt deze niet. Wat voor de ene persoon helpend werkt kan voor de ander belemmerend of niet passend zijn. Niet ieder individu ervaart hetzelfde bij een specifieke gebeurtenis, heeft tools tot zijn of haar beschikking of dezelfde normen en waarden. Herstel is een woord met vele inhouden. Het betekent dat we regelmatig verder moeten kijken dan onze persoonlijke ervaringen en overtuigingen. Niet om deze los te laten, wel om ons begrip te vergroten.