verraad

friends are real as long as they watch your face

Sommige gebeurtenissen in je leven werken als een trigger en trekken de schijnbaar stevige bodem even onder je vandaan. Ik heb PTSS, dat is mijn kwetsbaarheid. Daar heb ik vrede mee; niemand is perfect. Momenteel heb ik er iets minder vrede mee dan pakweg vorige week of waarschijnlijk komende week. Het zij zo. Het is niet altijd eenvoudig om PTSS te hebben. Zo kan er iets gebeuren en ben je weer even labiel.

Verraad, dat is één van belangrijke triggers in mijn leven. Verraad staat voor desillusie, beschaamd vertrouwen en zelfbeschuldiging. Het is niet zoals het leek; vele nachtmerries heb ik daarover gehad. Die heb ik niet meer, maar de emoties blijven hetzelfde. Het is aan mij om de tools te hanteren die ik ondertussen heb geleerd om ermee om te gaan.

Als je ook PTSS hebt begrijp je vast wat ik bedoel met tools en ook dat je die als een rijtje handelingsmogelijkheden stevig in je achterhoofd verankerd hebt. Daarnaast heb je uiteraard de overlevingsmechanismen, erg verleidelijk en veel eenvoudiger om naar te grijpen. Oud: drinken, snijden, iemand afzeiken, slaan, schreeuwen, iets stuk maken, jezelf verrot schelden. Nieuw: bloggen, eruit gaan, delen, vertrouwen, iets geks doen, pilletje, lief zijn voor jezelf.

Mijn oude gedrag is geen optie meer. De wetenschap dat dit ook weer voorbij gaat helpt, net als er woorden aan geven en loslaten. Tsja, woorden…Het hoort toch bij het leven, mensen komen en gaan. Ik vind het moeilijk om mij te hechten, vriendschappen aan te gaan en te onderhouden. Maar eenmaal gehecht en een vriendschap opgebouwd, kan ik heel trouw zijn; ze zijn voor mij van grote waarde. Vroeger als kind was ik een typische borderliner, maar daar ben ik van hersteld. Of was het misschien toch geen borderline?

Wat ik zou willen zeggen, tegen wie dan ook: besef hoe waardevol mijn vertrouwen in jou is! Je mag je er best wel enigszins vereerd door voelen.

Advertenties