Verschil mag er zijn

vind-elkaar-in-gemeenschappelijkheid-en-aanschouw-verschillen-vanuit-verwondering

Ontmoetingsplekken en activiteitenaanbod in de wijk zijn een uitgelezen manier om ruimte en plaats te bieden aan het brede spectrum van wijkbewoners. Het doel is dan ook om zoveel mogelijk mensen te bereiken en een vraag te vervullen die er is vanuit deze bewoners. Het ideaal van inclusie ligt verankerd in het aanbod en de betrokkenheid vanuit en met de wijk. Ervaringsdeskundig werken in de wijk is bij uitstek gericht op het versterken van inclusie, al is de eerste aandachtsgroep waarop men zich richt de wijkbewoner met een achtergrond in de GGz, verslaving, eenzaamheid en levensproblematiek.

Dat blijkt ook noodzakelijk, omdat het zetten van stappen richting contact en het opbouwen van vertrouwen, zelfontplooiing en activering voor hen meer aanmoediging en steun vraagt dan de relatief zelfredzame en gezonde wijkbewoner. Ervaringsdeskundigen weten dat uit ervaring en bieden deze wijkbewoners d.m.v. een empowerende houding en werkwijze gepaste support. Het blijkt soms dan ook effectiever dan reguliere methodieken en (netwerk)hulpverlening. De ruimte, in letterlijk maar ook figuurlijke zin, die geboden wordt aan de wijkbewoners om voor zichzelf een plek te vinden en zich thuis te voelen is essentieel. Het betrekken van de wijkbewoners in het aanbod, ze deelgenoot maken en mede-verantwoordelijkheid geven, ze aanspreken op individuele bijzonderheden en kwaliteiten met alle aandacht voor kwetsbaarheid zorgt voor gelijkwaardigheid en wederkerigheid.

Hoe vaak nog merken we dat eigen regie wordt overgenomen, niet wordt gestimuleerd en de ‘gezonde’ burger gescheiden wordt van de ‘kwetsbare’, als een dikke streep tussen beide groepen mensen. Inclusie vraagt van beide zijden wat en het belangrijkste is te beseffen dat die scheidslijn  niet zo strak getrokken kan worden als regelmatig nog wordt gedaan, ja, ook in de wijkcentra. We kunnen dit niet alleen bij de wijkbewoners zelf laten initiëren. Als ervaringswerkers, maar ook professionals, wijkvrijwilligers, formele en informele zorg, culturele werkers, zijn we hier voor verantwoordelijk.

Inclusie levert voor wijkbewoners op dat persoonlijke referentiekaders worden vergroot, individuele netwerken breder worden cq. verdiepen en er meer kennis en begrip ontstaat voor elkaar. Men leert in gesprek te gaan met elkaar en de ander beter te verstaan. De soms heersende angst voor het vreemde kan afnemen en vooroordelen verminderd.

De uitdaging ligt in het aansturen en organiseren van gezamenlijke projecten en aanbod, in gesprek gaan met elkaar over motivatie en visie, maar vooral: zelf het goede voorbeeld geven. Uit je comfortzone stappen, nieuwe dingen uitproberen en steun zoeken bij partners die hetzelfde willen als jij.